czasami

czasami są takie dni, które trudno zdiagnozować, a które bolą.
czasami zapomnę sparzyć pomidora przed zjedzeniem i później skórka parzy mi wątrobę.
czasami świeci słońce, a ja mam pochmurny humor i nic się nie da z tym zrobić..
czasami wydam zbyt dużo i później bieduje i biadole, a nigdy się nie nauczę.
czasami zjem trzy kawałki torta, a później zaraz klopsika gołąbka i grzybki na gęsto.
czasami się zapominam, a później żałuję.
czasami inspiracja wpisowa przyjdzie jak dzisiaj, ze strony pięćset sześćdziesiątej czwartej, wiadomo jakiej książki. a może czasami nie wiadomo.
czasami wstaję rano i ustalam w głowie plan na cały dzień, który burzy się już z nadejściem pierwszego lenia.
czasami wkładam buty na obcasie i ludzie mówią: aleś wysoka.
czasami zakładam szeroką spódniczkę i ludzie mówią, że nie można w piżamie do szkoły przychodzić.
czasami mnie ponosi we wszystkim i później czasami żałuje. toznaczy zawsze.
czasami czekam na coś resztkami sił i kiedy właśnie ma się wydarzyć, przechodzi mi ochota i kładę się spać.
czasami kłamię, bo nie chce mi się mówić prawdy.
czasami mówię prawdę, bo nie chce mi się kłamać.
czasami pozwalam sobie na więcej, a czasami nie pozwalam sobie w ogóle i to są najgorsze dni, kiedy trzymam siebie krótko, ale później okazują się najlepsze, bo nje-pshepiepshyuam czasu na byle-psro.
czasami dokonuję błędnych wyborów, ale zawsze usilnie wierzę, że jeszcze kiedyś się sprawdzą.
czasami zauważam, że naprawdę się starzeję, a czasami jak dzisiaj, idąc z mamą na cmentarz myślę sobie, że przyjdą takie dni, że mamy nie będzie. ani mnie. i czasami wydaje mi się to tak paskudnie rzeczywiste, że już do końca dnia, o niczym radosnym nie umiem pomyśleć.
czasami, jak kemal, wiem, że zawszę będę szczęśliwa.
a czasami, jak ja, obawiam się, że to wszystko jest wielka nieprawda.