helmuth plessner pisze o sytuacjach granicznych, nad którymi człowiek traci panowanie, a które kształtują go podmiotowo. pisze o płaczu i śmiechu. oto zjawiska typowo ludzkie, które alienują człowieka, sprawiają, że staje się obcy dla siebie, a ciało doświadcza swojej własnej egzystencji. wraz z kapitulacją cielesno-psychiczno-duchową, człowiek staje się osobą. w radościach i dramatach stajemy najbliżej siebie, paradoksalnie stojąc najdalej.
*
to było wcześniej, teraz bym tego nie napisała, ale ponieważ napisałam wcześniej, to już zostawię. bo odcięli mi internet i zostało w połowie myśli. reszta połowa poszła w sine migdały. co mi zależy. i tak nie mam lepszych słów na palcach.
*
no to pach.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz