tempo tempo

przynajmniej raz dziennie zastanawiam się, co zrobić z własnym życiem. analiza ta wychodzi mi już bokiem lewym, bo prawy wciąż czuje się zbyt porządny i cnotliwy na takie rozważania. potem idę do szkoły i zajmuję się życiem stu innych niezdecydowanych. bo tak naprawdę, obojętnie na jakim etapie życia jesteśmy - wciąż czegoś nie wiemy. oni formy przeszłej czasownika tuhew, ja formy przyszłej. co będę z tego wszystkiego miała, jeśli wszystko nadal będzie się tak tępo toczyć. a ja chcę tempotempo! ja - podobnie jak oni - również mam problemy z czasownikiem tubi - tylko, że oni nie potrafią go odmienić przez osoby, a ja wciąż zastanawiam się, co on oznacza. i tak to życie toczy się. wcale nie dalej i w ogóle nie bliżej. ale jakoś ciszej. oby jednak nie była to cisza przed burzą.