22.10.2011

w pułapce

pamięci. ja stało się siecią, do której wpadły minione chcenia i wspomnienia. siecią z małymi zamkniętymi oczkami, przez które smutek nie wydostaje się na zewnątrz. gromadzi się w środku. jeden nad drugim. trzeci obok czwartego. nawarstwia i zarasta. się. to wielka szkoda dla ja. jest przecież taka piękna nasza jesień. ze złotym słońcem na srebrnych pajęczych włosach. chce się cieszyć. chce się być. chce się. a nie może. jakie to zabawne. o mój boże, ula.la.

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz